Jûjî

bîçer

/biːˈt͡ʃɛɾ/

navdêr
  1. pêdirûnk, derase, makîneya dirûnê, makîneyên ku dexlûdan pê tê dirûtin

Mînak

  • Li hin deveran dest bi dirûnê kiribûn û hin dever bi bîçeran didirûtin.

Etîmolojî

Ji tirkî biçer ji biçmek (dirûn, dirûtin) - -mek + -er

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bîçer — ferhenga kurmancî · Jûjî