navdêr
Qapê mezin yê ku bi gelemperî ji lekî hatiye çêkirin, şikilê wî sîlînder e û biderdank e û av û şileyên din pê tê kêşan.
- en
- canister
- tr
- bidon
Etîmolojî
Ji fransî bidon, ji norsiya kevn *bida yan *biða, ji proto-cermenî *bidōn, *bidjan, ji proto-hindûewropî *bʰidʰ- ji *bʰeydʰ- (“girê dan, pê ve kirin”). Ji heman rehî: îzlendî biða (zerik, setil), norwecî "bide" (meşk) û "bidne" (aman, firax), latînî fidēlia (cerik, kûzik), yûnaniya kevn πίθος (píthos) (bermîla meyê).