navdêrmêza
Jina ku daweta wê ye, jina ku dîlana wê tê kirin, jina ku zemawenda wê ye.
- de
- Braut / Schwiegertochter / Schnur / Hordeolum
- en
- bride
- nl
- bruid / schoondochter / stijg
- tr
- gelin / arpacık / söğüt / gelincik
Mînak
Lê lê bûkê, çav bi kil, dora malê tije sil.
Etîmolojî
Ji proto-îranî *wed- ji proto-hindûewropî *wedh- (“soz dan, ehd dan; zewicîn”). Hevreha avestayî ved- (“zewicîn”), parsî w'd- (zewicîn), zazakî veyve (“bûk; dawet, dîlan”), farisî بیو (beyû: bûk), sanskrîtî [skrîpt hewce ye] (vedhû, “bûk”), îngilîzî wed (“zewicîn”), wedding (“zemawend, dawet”), latînî vas / vadis (“kefalet”), lîtwanî vaduoti (“soz bi cih anîn”), almanî Wette (“qumar”)... Veguherîna dengên "b, v, w" di zimanên proto-hindûewropî de diyardeyeke berbelav e, bo hin nimûneyan binêre: ba, baran, beraz... Ketina herfa d ji peyva kurdî taybetmendiyeke giştî ya kurmancî ye, bo hin nimûn