Jûjî

bal

/ˈbɑːl/

1.navdêr
  1. hiş, dên, mereq, dîqat, hay, aga

    de
    Achtung / Aufmerksamkeit / Vorsicht
    en
    attention / caution / regard / interest
    nl
    aandacht / interesse
    tr
    dikkat / endam / kanat / kat

Mînak

  • Vê sibehê saet di 07.00-an da berî ku ez herim kar min bala xwe da termometreyê... Di bin sifirê ra 18 derece sar bû.

Etîmolojî

ji erebî بال (bal)

Peyvên girêdayî

2.daçek
  1. cem, nik, dev, ba, li eynî cihî yan li nêzî wî cihî

    de
    bei
    nl
    bij
    tr
    yanında

Mînak

  • Wî ji min re got ku piştî mirina jina wî, wî ew kûçik anîbû bal xwe.

Etîmolojî

Ji bi + al (“alî”), bide ber devokî lal (li + al), bo.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bal — ferhenga kurmancî · Jûjî