Jûjî

balgih

/bɑːlˈɡɘh/

navdêr
  1. Parçeya nivînan ya mirov serê xwe datîne ser dema dinive ango radikeve.

    de
    Kopfkissen / Kissen / Ruhekissen / Polster
    en
    pillow
    nl
    hoofdkussen / oorkussen / kussen
    tr
    yastık

Mînak

  • Balgêha me jî ji vî giyayî bû.

  • Guhê xelkê kerr û bê bihMeçe pal de li ser balgihXewa bê cih qewî ar e

Etîmolojî

proto-îranî: *berz-; avestayî: barəziš ("balguh"); pehlewî: b'lšn ("balguh"); farisî: bāliš ("balguh"); kurdî: balgeh ("balguh"); osetî: baz ("balguh") ...; zazakî: bālišnā ^(alfabeya arî)

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.