Jûjî

baran

/bɑːˈɾɑːn/

navdêrmêza
  1. Ava ku ji ewran dikeve.

    de
    kurdischer männlicher Vorname
    en
    rain
    nl
    regen
    tr
    yağmur / baran / yağış

Mînak

  • Baran dibare.

  • Îro baran tê.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *weh₁r- ("av, herikîn"), proto-îranî *waHr ("av, baran"), têkilî vare ("baran") ya avestayî, वार् (var "av") ya sanskrîtî, varan ("baran") ya pehlewî, уарын (warîn "baran") ya osetî, varan ("baran") ya zazakî, waran ("baran") ya hewramî, باران (baran "baran") ya farisî û soranî, gwarîş ("baran") ya belûçî. Hevreha vari ("av, şile") ya norsiya kevn û urinor ("xwe bin-av kirin") ya latînî. ;Çavkanî * Horn, Paul. (1893): Grundriss der neupersischen Etymologie [Bingehê etîmolojiya farisî] (bi almanî). Strassburg r. 36. * Cheung, Johnny, Etymological Dictionary of the Iranian V

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

baran — ferhenga kurmancî · Jûjî