navdêr
axa, mîr, feodal, zadegan, malmezin, esilzade, xanedan, sergewer, arîstokrat, tovrind
- de
- Herr / Aristokrat / Herzog
- en
- lord / patron / ruler / aristocrat
- nl
- heer
- tr
- bey / efendi / aristokrat / beğ
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *bʰágo- (xweda, xwedawend, hêja, rêzdar - belkî ji *bʰag-: xwarin anku *bʰágo- dibe rizqder, xwedîker), proto-îranî *bege-, hevreha 𐎲𐎥 (bege: xweda) ya farisiya kevn, भग (bhága: hêja, rêzdar, efendî - bernavekî xwedayan) ya sanskrîtî, бог (bog: xweda) ya rusî û peyvên nêzîkî wê di hemû zimanên slavî de. bey ya tirkî ji zimanekî îranî hatiye wergirtin û tê de 'g' bûye 'y' wek di peyva diğer (bixwîne: diyer) de jî ku ji dîger ya farisî ye. Herwiha peyvên tirkî ağabey, begüm, beğenmek, albay, bay, bayan, subay, yarbay ji heman rehê îranî ne. Bexda ji heman rehî ye.