Jûjî

behitî

navdêr
  1. metel, heyirî

    de
    betreten
    en
    agape / aghast / fade / pale
    tr
    şaşkın / gariplik / şaşırmış / mütehayyir

Mînak

  • Bê guman mirov behitî dimîne li beramber helwestek wusan!

Etîmolojî

Ji behît + -î.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

behitî — ferhenga kurmancî · Jûjî