Jûjî

behrîn

/bɛhˈɾiːn/

1.navdêr
  1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

2.lêker
  1. Beecîn, behicîn, bihecîn, behrînî, nalîn, qîrîn.

    tr
    bağırış çağırış / bağırmak / bağırma

Etîmolojî

Ji behr + -în.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

behrîn — ferhenga kurmancî · Jûjî