Jûjî

belakir

/bɛlɑːˈkɘɾ/

navdêr
  1. şerxwaz, êrişker, holîgan, milîtan, ne aştîxwaz, belaxwest çi belakir e viya, tu caran ku em di vir re derbas dibin bela xwe bi me dide

    en
    bellicose / belligerent
    tr
    askıntı / belâlı / çıtak / eli bayraklı

Etîmolojî

Ji bela + -kir.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

belakir — ferhenga kurmancî · Jûjî