Jûjî

belawela

/bɛlɑːwɛˈlɑː/

rengdêr
  1. Tiştinên ku li her derê bela bûne.

    de
    unübersichtlich / geplündert / ruiniert / unaufgeräumt
    en
    blowzy / desultory / devious / diffusive
    tr
    dağınık / darmadağın / müteferrik / savruk

Mînak

  • Mala wî belawela bû.

  • Jixwe wî rûyê Husên ê şermoke ew xemgîniya ku qasekê berê dikira canê wî bida ber derziyan belawela kiribû.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

belawela — ferhenga kurmancî · Jûjî