navdêr
rewanbêjî, xweşbêjî, xweşpeyivîn, retorîk, xîtabet, hunera axiftina bedew û qayilkirina guhdaran yan xwendevanan
- de
- Rhetorik / Beredsamkeit / Eloquenz
- en
- rhetoric
- nl
- retorica / welsprekendheid
- tr
- belâgat / retorik
Etîmolojî
Ji erebî بلاغة (belaẍeᵗ: gihiştin, gihiştîbûn), hevreha baliq.