navdêr
Kêleka serî ye ku dikeve paşiya guh.
- tr
- kulak tozu / kulak kepçesi
Mînak
Çîvo usa ker hînkiribû, heçî gava destê xwe bavîta belegoşka xwe, bixuranda, ker dizirîya.
Elî bi qilqilandin belegoşka xwe xurand û li Hesen zivirî...
belegoşk
/bɛlɛˈɡoːʃk/