Jûjî

belek

/bɛˈlɛk/

1.rengdêr
  1. reş û spî

    de
    gescheckt / buntfarbig / gefleckt
    en
    multicoloured / variegated / wheatear / piebald
    nl
    veelkleurig / bont / gevlekt
    tr
    alaca / benekli / yanal / çil

Mînak

  • Çavê wê reş û belek e, mîna stêrka sibê diçirûse.

Etîmolojî

Dibe ji erebî ابلق (ebleq), lê belê guhartina /q/ -> /k/ di deynkirinên ji erebî da ecêb e. Bi yeqînî nayê zanîn.

Peyvên girêdayî

2.navdêr
  1. patove, guliyên befrê yên ku dikevin

Mînak

  • Brûskek vedide, asîmanê reş dikelişe; li zozaneka bi dûr li ber belekên berfê lemlîlazegek serê xwe hildide...

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

belek — ferhenga kurmancî · Jûjî