Jûjî

bengî

/bɛnˈɡiː/

navdêr
  1. îlet, edetê nebaş yê ku mirov fêrî bûye û nikare êdî neke

    de
    Laster / Sucht
    en
    addiction / adorer / enamoured
    tr
    aşık / esrar / tiryak / bağımlılık

Mînak

  • Alkol û cigare jê re bûne bengî.

  • Bûn ew der û ban û ew sera mestHin mest û hinek dikir di bengîXwanende û bezlego û çengî

Etîmolojî

Ji beng + -î.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bengî — ferhenga kurmancî · Jûjî