Jûjî

bengîn

/bɛnˈɡiːn/

rengdêr
  1. mibtela, dilikî, dildayî, adîkt, kesa/ê ku miriyê/a tiştekî anku nikare bêyî tiştekî debar bike anku bijî

    de
    Süchtiger
    en
    addict / addicted / youngman
    nl
    verslaafde
    tr
    tutkun / müptela / düşkün / aşık

Etîmolojî

Ji beng + -în.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.