Jûjî

beqa

/bɛˈqɑː/

navdêr
  1. man, mayindebûn, ebedîtî, berdewamî, manûneman

    tr
    beka

Etîmolojî

Ji erebî بقاء (beqai: man, zêdeman, jiberman) ji بقا (beqa: man, xilas nebûn, neqedîn), ji eynî rehî: baqî

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

beqa — ferhenga kurmancî · Jûjî