Jûjî

berû

/bɛˈruː/

navdêr
  1. Darek û berhemên wê yên lib-lib yên ku dişibin maziyan û bi taybetî kewal (lê carinan mirov jî) dixwin.

    de
    Eiche
    en
    oak
    nl
    eik / eikenboom
    tr
    meşe

Etîmolojî

Nevebirrî. Zêdehiya hevrehên kurdî nîşan dide ku xwecihî ye mîna soranî بهڕوو (berrû), kurdiya başûrî werrû, hewramî بەڵوو (bellû), zazakî balû. Ewa farisî بلوط (belûṭ) (<farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (belōt) ji erebî بلوط (belûṭ) e ku bixwe gengaztirîn ji binyateka samî ye. Dibe ku ji proto-hindûewropî *pérkus (“berrû”) an jî *perkʷ-unyo-s (“daristan; navê xwedayê brûskan ê yeksanî Tîrî”), hevreha sanskrîtî पर्जन्य (parjanya); herwihan eva bi pirsgirêkên dengnasîkî tên. Wekî din, dibe ku ji proto-hindûewropî *gʷelh₂- (“berê dara berrûyî”), hevreha albanî gogël, rusî жёлудь (žóludʹ), latviy

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.