Jûjî

beraqilî

/bɛɾɑːqɘˈliː/

navdêr
  1. lojîk, jîrbêjî, vac, mantiq, hişmendî, rewşa beraqilbûnê

Etîmolojî

Ji beraqil + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.