Jûjî

berbang

/bɛɾˈbɑːnɡ/

navdêr
  1. spêde, beyanî, serê sibê, dema bangê nivêja pêşîn ya rojê

    de
    Morgenröte / Morgenrot / Aurora / Morgendämmerung
    en
    dawn / aurora / antemeridiem / daybreak
    nl
    morgenrood / aurora / morgenlicht
    tr
    şafak / imsak / tan / fecir

Mînak

  • Min ew di berbanga wê şeva bi tirs û xof de nas kir.

  • Ez ê sibehê zû herim bajêr, pîrê, di berbangê de...

Etîmolojî

ber- + bang (2)

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

berbang — ferhenga kurmancî · Jûjî