Jûjî

berhingarbûn

/bɛɾhɘnɡɑːɾˈbuːn/

navdêr
  1. dij rawestan, bersing lê girtin, :li aqarî marek berhingarî min bû bi kotekî min xwe qurtal kir

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

berhingarbûn — ferhenga kurmancî · Jûjî