Jûjî

besatî

/bɛsɑːˈtiː/

navdêr
  1. besayî, kafîtî, besbûnî, merit

    en
    satisfactoriness
    tr
    yeterlilik / liyakat

Etîmolojî

Ji bes + -atî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

besatî — ferhenga kurmancî · Jûjî