1.navdêr
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
bezîn
/bɛˈziːn/
2.lêker
meşîna bi bezê, birêveçûna bi bezê, bi lez çûn yan hatin
- de
- rennen / laufen / gerannt
- en
- run / chivvy / flounce / gait
- nl
- rennen / hardlopen / hollen / snellen
- tr
- koşmak / atışma
Mînak
Bû welwele û fixan û zarîBû zelzele û bezîn hewarîBuhtan ji mezin heta biçûkan
gava ez hatim li ser rê du mêr dibeziyan hev
Etîmolojî
Ji bez + -în. Ji proto-hindûewropî weǵʰ- (çûn; birin), proto-îranî *wez-, avestayî vez-, farisî w'z-, pehlewî wez-, zazakî vazd-, sanskrîtî veh-, latînî vehere ("birin"), vehiculum ("erebe") û via ("rê"), danmarkî vej (rê), swêdî väg (rê), îngilîzî way (rê), wagon (vagon). Hevreha bazdanê: proto-hindûewropî: *weǵʰ-- ("livîn, revîn") , proto-îranî: *wez- ("bezîn, bazdan, revîn") , avestayî: vez- ("livîn, revîn"), partî: w'z- ("livîn, revîn, çûn"), pehlewî: wez- ("livîn), farisî: bezîden / bez- ("pif kirin"), belûçî: gwest / gwez- ("borîn, derbas bûn"), xunserî: vuza / vuz- ("bazdan, bezîn"), ku