Jûjî

bişkov

/bɘʃˈkoːv/

navdêr
  1. niçika giyayan ku paşî dibe tirh, pel yan jî fêkî, bişkok terezê tevekê bişkovên dahlan weşand

    en
    burgeon
    tr
    tomurcuk / düğme

Mînak

  • Bişkovên rewegan li ber konan hatin şidandin.

Etîmolojî

bişkuvîn

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bişkov — ferhenga kurmancî · Jûjî