navdêr
niçika giyayan ku paşî dibe tirh, pel yan jî fêkî, bişkok terezê tevekê bişkovên dahlan weşand
- en
- burgeon
- tr
- tomurcuk / düğme
Mînak
Bişkovên rewegan li ber konan hatin şidandin.
Etîmolojî
bişkuvîn
/bɘʃˈkoːv/
niçika giyayan ku paşî dibe tirh, pel yan jî fêkî, bişkok terezê tevekê bişkovên dahlan weşand
Bişkovên rewegan li ber konan hatin şidandin.
bişkuvîn