navdêr
bi kêmî berê xwe dan yekî/ê, li yekî/ê nêrîn bi çavekî kêm
- en
- slightly
- tr
- hafifçe
Mînak
Ew gelek bi sivikatî seyirî xelkê dike.
Du Pêşmerge bi sivikatî brîndar bûn.
Etîmolojî
bi- +sivik +-atî
/bɘ sɘvɘkɑːˈtiː/
bi kêmî berê xwe dan yekî/ê, li yekî/ê nêrîn bi çavekî kêm
Ew gelek bi sivikatî seyirî xelkê dike.
Du Pêşmerge bi sivikatî brîndar bûn.
bi- +sivik +-atî