Jûjî

biaqilî

/bɘɑːqɘˈliː/

navdêr
  1. hişmendî, aqilmendî, hişyarî, jîrî, fehmatî, têgihiştin, hişmendbûn, feraset, aqildarî, aqil, rewşa biaqilbûnê

    de
    Sittsamkeit / Vernünftigkeit
    en
    sagaciousness / sagacity / sanely / sanity
    tr
    akıllılık

Etîmolojî

Ji biaqil + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

biaqilî — ferhenga kurmancî · Jûjî