Jûjî

bicîtî

/bɘd͡ʒiːˈtiː/

navdêr
  1. rewşa bicîbûnê

Etîmolojî

Ji bicî + -tî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bicîtî — ferhenga kurmancî · Jûjî