Jûjî

bihane

/bɘhɑːˈnɛ/

navdêr
  1. Hêcet, bafik, hêncet, sebebên bêbingeh, sûcên nerast.

    de
    Ausflucht / Umschweif / Vorwand
    en
    pretext / excuse
    nl
    dekmantel / smoes / voorwendsel / pretext
    tr
    bahane / esbapı mucibe / mahana / vesile

Mînak

  • Bo xwe bihane girtin

  • Tiştek kirin bihane.

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha soranî biyanok, farisî بهانه (behane), pehlewî vehane, farisiya kevn vehane-, avestayî veh-, veŋhne- (cil). Anku "bihane" ew tiştek e pê rastî tê niximandin / poşîn.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.