Jûjî

bihatin

/bɘhɑːˈtɘn/

1.navdêr
  1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

    tr
    eritme
2.lêker
  1. helandin

    en
    melt
    tr
    eritmek

Etîmolojî

Ji proto-îranî *wí- + *taHč- (“bihatin”), ji proto-hindûewropî *teh₂-k- (“bihatin”). Hevreha farisî گداختن (godaxten, “bihatin”), farsiya navîn a maneşî wdc- (“bihatin”), partî wdc- (“bihatin”), xotanî byāj- (“bişivîn”), yûnaniya kevn τήκω (tḗkō, “bihatin”). Ji heman rehî soranî توانەوە (twanewe), kurdiya başûrî تاوانن (tawanin).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bihatin — ferhenga kurmancî · Jûjî