Jûjî

bilqebilq

/bɘlqɛˈbɘlq/

navdêr
  1. dengê fişkîniya tiştên avî; qultînî, pilçînî, pilînî; qulteqult, pilçepilç, pilepil

    tr
    fokurtu / fokur fokur

Mînak

  • (...) ava beroşê bi bilqebilq dikele.

  • Min şand tibabeke nû, û iksîra xwe têkilhev kir; bû bilqebilqa we

Etîmolojî

Ji bilq + -e- + bilq

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bilqebilq — ferhenga kurmancî · Jûjî