Jûjî

bin keftin

/bɘn kɛfˈtɘn/

navdêr
  1. bin êxistin

    en
    fare badly / flunk

Etîmolojî

Ji bin- + keftin. Ev rûpel ji aliyê botê ve hatiye çêkirin, ji kerema xwe re kontrol bike!

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bin keftin — ferhenga kurmancî · Jûjî