Jûjî

bineynik

/bɘnɛjˈnɘk/

navdêr
  1. eynedar, mirêkdar, bieyne, bimi rêk, bihêlî, biawêne

    tr
    aynalı

Etîmolojî

Ji bin- + eynik.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bineynik — ferhenga kurmancî · Jûjî