Jûjî

binketin

/bɘŋkɛˈtɘn/

navdêr
  1. bi bin ketin, jêrketin, têkçûn, daçûn, bi ser neketin.

    de
    Niederlage / Untergang
    en
    failure / flop / frustration / pluck
    nl
    nederlaag / mislukking
    tr
    alt olma / hezimet / mağlubiyet / yenilgi

Etîmolojî

Ji bin + ketin.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.