Jûjî

binyat

/bɘnˈjɑːt/

navdêr
  1. Bingeh, esas, hîm, xîm, temel, binaxe, binçîne, binetar, bin, binî, binyan, bintar, binanî, binêşe, binema, asas, binê tiştekî, destpêka tiştekî.

    de
    Fundament / Prinzip / Ursprung / Abkunft
    en
    origin / foundation / source / radical
    nl
    oorsprong / bron / fundament
    tr
    bünye / kaynak / kuruluş / soy

Mînak

  • Ber çi nemeşrûh ev sexinRojek ji bunyada mezinBîna qedeh jê d'hate min

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

binyat — ferhenga kurmancî · Jûjî