Jûjî

biqiloçî

/bɘqɘloːˈt͡ʃiː/

navdêr
  1. rewşa biqiloçbûnê

Etîmolojî

Ji biqiloç + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

biqiloçî — ferhenga kurmancî · Jûjî