Jûjî

birêketin

/bɘɾeːkɛˈtɘn/

navdêr
  1. çûna yekî/ê an jî kesekê ber bi derekê an jî cihekî ve

    de
    Abfahrt / Abmarsch / Aufbruch
    en
    departure
    tr
    yelkenleme / hareket

Etîmolojî

Ji bi + rê + ketin.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

birêketin — ferhenga kurmancî · Jûjî