navdêr
tûtina toz ya ku mirov hildikêşin difina / pozê xwe yan jî dike di ber pidûyên xwe re û paşî diavêje
- de
- Schnupftabak
- en
- snuff / snus
- nl
- snuiftabak
- tr
- enfiye / burun otu / toz tütün
Etîmolojî
Hevreha sirbo-xirwatî burnut, makedonî бурмут (búrmut), mecarî burnót, gurcî ბურნუთი (burnut’i), hemû ji tirkî, bi tirkiya osmanî بورون اوتو, bi tirkiya niha burun otu ji burun (poz, difin) + ot (giya). Hêjayî gotinê ye ku di tirkî bi xwe de niha enfiye ya esil-erebî (ji انف (enf, “poz, difin, kepî”) serdesttir e.