Jûjî

bizmar

/bɘzˈmɑːɾ/

navdêrnêrza
  1. Madenek biçûk û zirav yê seriktûj e û bi çakûçî li daran tê kutan daku du dar bi hev ve bên asêkirin.

    de
    Nagel
    en
    nail (spike)
    nl
    spijker / nagel
    tr
    çivi

Etîmolojî

Ji erebî مسمار (mismar). Nimûneyeke din jî ku tê de m ya erebî di kurdî de veguheriye b: bisirman (misilman ji erebî مسلم (muslim) + kurdî/îranî -an. Herwiha bide ber ra-mûs-an ya kurmancî û بوسه (bûsê, “maç”) ya farisî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bizmar — ferhenga kurmancî · Jûjî