navdêr
kund, tûk, tût, pû, tot, kok, firindeyek şevger, çavzîq û goştxwer e û bi gelemperî bi tenê dijî
- de
- Eule / Schleiereule
- en
- owl
- nl
- uil
- tr
- baykuş
Etîmolojî
Hevreha soranî بوم (bum), farisî بوم (bûm) û بوف (bûf), pehlewî 𐭡𐭥𐭯 (bûf), yûnaniya kevn βύᾱς (búās), latînî būfus / būbō / būteō, portugalî bufo, îtalî gufo (< bufo), fransî buse û busard (> almanî Bussard, îngilîzî buzzard), spanî búho û busardo, ermenî բուէճ (buēč) û բու (bu), latviyayî pūce... hemû ji proto-hindûewropî *bew- (“dengê bûûû”). Ji eynî rehî: pû, pepûk. Peyva erebî بوم (bûm) ji zimanekî îranî hatiye wergirtin. Herwiha bidin ber akadî 𒁍𒌝𒄷 (pûm, bûm; pe'û, be'û) û siryanî ܒܐܘܐ (be'a).