Jûjî

cîk

/ˈd͡ʒiːk/

navdêr
  1. Ji bo xwarinan parçeyekî biçûk, çenik.

Mînak

  • Cîkek penêrê koçeran, cîkek nan, cîkek sêv.

Etîmolojî

cî, şebeş li erdê ket bû du cîyan. Bi şeqên wî girt û kir du cîyan

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.