Jûjî

cûn

/ˈd͡ʒuːn/

1.rengdêr
  1. çûr, sîs, spî, spîçole, spîçolkî, boz, sîxboz, cûnekî

    de
    grau / bleigrau
    nl
    grijs / loodgrijs
    tr
    sincabi / kurşuni

Peyvên girêdayî

2.navdêr
  1. (yên hinekî ji hev cuda) çeşîd, cure, texlîd, tewir, terz, newh

    de
    Dotterblume / Abart / Art / Gattung
    en
    species / kind / sort / type
    nl
    aard / slag / soort
    tr
    çeşit

Etîmolojî

Hevreha avestayî gewne- (reng; cûn, core), pehlewî gûn, farisî گون (gûn). գոյն (goyn: reng) ya ermenî ji zimanekî îranî hatiye deynkirin. ܓܘܢܐ (gewna) ya aramî ji îranî hatiye wergirtin. Lê guherîna g>c bêşirove dimîne. Pêguherane, dikare hevreha -ê- bibe ku di evistayî de wek "𐬫𐬀𐬊𐬥𐬀"(yewne) hatiye qeydkirin û di farisî de jî wek جن(cen) ku her du wateya "alî, rex, tenişt" didin. Herçiqas ev ji bo guherîna dengê y>c guncantir bibe jî (li şûna g>c, ku tenê di peyvên bi tesîra erebî de pêk tê; g'ên di serî de ên îranîkiya kevnar wek g dimînin), guherîna wateyê û hebûna peyvên heman awayî û hevwa

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

3.lêker
  1. Dan ber didanan, diran lê dan (tiştek çir yê hûr nebe, wek benîşt anku qajik).

    de
    abnagen / kauen / zerkauen
    en
    chew / daemon / mastication / range
    nl
    kauwen
    tr
    çiğnemek / çiğneme / bakla kırı / kırçıl

Etîmolojî

Ji *proto-hindûewropî: *ģyeu- ("cûn, cûtin, gestin, gezandin, leq lê dan"), proto-îranî: *jyau- ("cûn, cûtin"), partî: j'w- ("cûn, cûtin"), pehlewî: jw- ("cûn, cûtin"), farisî: javīdan / jav- ("cûn, cûtin") ^(alfabeya arî), kurdî: cûn, cûtin (-cû-) ("cûn, cûtin"), (zazakî: cawîten / caw- ("cûn, cûtin"), rusî: жевать (ževát’) ("cûn, cûtin"), îngilîzî: chew ("cûn, cûtin"), almanî: kauen ("cûn, cûtin") ,

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.