Jûjî

cebir

/d͡ʒɛˈbɘɾ/

navdêr
  1. kewîna birînan, saxbûna birînan, cebirîn yan cebirandin

    de
    Algebra
    en
    healing / recovering / getting / better
    tr
    cebir

Mînak

  • Tadeya fizîkî ya ku lê bûye, ji laş derbasî ruhê bûye û derzeke bêcebir li ruh xistiye.

Etîmolojî

Ji erebî جَبْر (jabr).

Peyvên girêdayî

Girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

cebir — ferhenga kurmancî · Jûjî