Jûjî

cejn

/ˈd͡ʒɛʒn/

navdêr
  1. Şahî, eyd, pîrozbahî, roşan, roja taybet, roja tê pîrozkirin.

    de
    Festival / Fest
    en
    celebration / feast / festival / party
    nl
    festival / feest
    tr
    festival / şenlik / bayram

Mînak

  • Cejna newrozê.

  • Cejna remezanê.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *iag- (rêz lê girtin, peristin - ji ber ku li destpêkê cejn bi taybetî yên dînî û bo xwedayan bûn), proto-îranî *yejne-, hevreha sanskrîtî yeşne-, avestayî yesne-, farisiya kevn *yeşne-, pehlewî ceşn, farisî جشن (ceşn), soranî جهژن (cejn)...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

cejn — ferhenga kurmancî · Jûjî