Jûjî

coş

/ˈd͡ʒoːʃ/

navdêr
  1. şadî, kêf, zewq, xweşî, lezet, keyf, şahî

    de
    Enthusiasmus / Eifer / Aufregung / Begeisterung
    en
    enthusiasm / fun / welding
    nl
    geestdrift / enthousiasme / opwinding
    tr
    coşku / çalkantı / galeyan / heyecan

Mînak

  • Mestane mestan noşanoşQerqef di caman hate coşMa dê bimînit kes li hoş

Etîmolojî

Hevreha farisî جوش (cûş) û جوشيدن (cûşîden, “coşîn, kelijîn, kelîn, kewa bûn”), avestayî yeoşti-, sanskrîtî यसति (yáseti-), yûnaniya kevn ζέω (zeō: fûrîn, kel bûn, germ bûn) û ζύμη (zûmê: havên), almanî jesen / gesen / jäsen (meyandin), swêdî jäsa / esa (meyandin), hemû ji proto-hindûewropî *yes- (fûrîn, kelîn, kel bûn). Bo guherîna Y ya îraniya kevn bi C di îraniya nû de bide ber cejn, ciwan, cuda, cihû.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

coş — ferhenga kurmancî · Jûjî