Jûjî

cumle

/d͡ʒʊmˈlɛ/

navdêrmêzaPirjimar: cumle
  1. hevok, tevok, riste, komek peyvan yên li dû hev tên rêzkirin û bi hev re ramanekê diyar dikin (di nivîsînê de ji van peyvan ya yekem bi sertîpa mezin tê nivîsîn û li pey peyva dawîn jî niqteyek tê danîn.)

    de
    Satz
    en
    clause, sentence, phrase
    nl
    zin
    tr
    tümle / cümle / tümce

Etîmolojî

Ji erebî جملة (cumleᵗ: hevok < tevahî)

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

cumle — ferhenga kurmancî · Jûjî