1.rengdêr
jar, hejar, perîşan, reben, goyîn, belingaz, şepirze, kepaze
Mînak
dayê dêranê
dêran
2.navdêr
fermana veqetandin û kuştin yan jî ceza kirina kesên ji rengekî, ji eşîretekê, ji gelekî, ji dînekî ku ji aliyê hêzên desthilatdar ve wek dijmin hatine pejirandin
- de
- Ruine
- en
- fanning / winnowing / in ruins / ramshackle
- nl
- ruïne
- tr
- ayrışım / harabe / harabelik / zavallı
Mînak
dêran li fileyan rabû
dêran e li me dêran e
Peyvên girêdayî
3.lêker
hebûn, heyîn, xwedî bûn
Mînak
Ew sê bira û du xwişkan didêre.
Etîmolojî
Ji berê *dartin, yeksanî farisî داشتن (daşten, “*dartin, hebûn, girtin”), dema bihûrî *dart û lêkereke gerrguhêz ku dikare wek girtin jî li kar bibe. Ji proto-hindûewropî *dʰer-, hevreha îngilîzî firm (“pihêt”) (<latînî firmus), throne (“text”) (<yûnaniya kevn θρόνος (thrónos)), farisiya navîn 𐫅𐫀𐫢𐫤𐫗 (daşten), farisiya kevn 𐎭𐎠𐎼𐎹𐎫𐎡𐎹 (dareyetî)... Di ti zimanek din ê kurdî de nemaye, ji bilî ku hinan (nexasma ên nêzîkê farisî wek pallewanî û hewramî) ku daştin ji farisî wergirtiye lê ew jî tenê di dema bihûrî de bi kar tê. Li deverinan di biwêjine archaic de bi kar tê wek guh bidêre (guh bide, gu