dînayî

navdêr

dînanî, dînî, dînîtî, dîntî, beng, nehişîbûn, bengîtatî, bengîtî, dînetî, harayî, harbûn, harî, hartî, sefêktî, sefêktî
de
Wahnsinn
en
madness / craziness

Etîmolojî

Ji dîn + -ayî.