Jûjî

/ˈduː/

1.hoker
  1. Pey, dûv, piştî kesekê/î yan tiştekê/î bi heman rê ve.

    de
    hinter / nach
    en
    after
    nl
    achter
    tr
    arkasında / ardından

Mînak

  • Ez li dû wî çûm.

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, bi avestayî dume bû, binêre dûv.

Peyvên girêdayî

2.navdêrnêrza
  1. Dûkêl, dûman, dûxan, moran, toza yan bayê gewr yê ku ji agirî hildikeve.

    de
    Rauch / Qualm / Schwanz / Schweif
    en
    smoke
    nl
    rook / walm / staart
    tr
    sis / duman / kuyruk

Etîmolojî

proto-îranî:; avestayî: dunman- ("ewr"); pehlewî: dût ("dû, dûkêl, dûman"); partî: dûd ("dû, dûkêl, dûman"); farisî: dūd ("dû, dûkêl, dûman"); belûçî: dût ("dû, dûkêl, dûman") ^(alfabeya arî); kurmancî: dû ("dû, dûkêl, dûman"); zazakî: dûn ("dû, dûkêl, dûman")

3.hejmar
  1. (hejmara 2) Baştir: du

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

dû — ferhenga kurmancî · Jûjî