Jûjî

danîn

/dɑːˈniːn/

1.navdêr
  1. bicihkirina tiştekî li cihekî

    de
    Abstieg / Senkung
    en
    lower
    nl
    afdaling / verlaging
    tr
    iniş / icat / dikim / dikme
2.lêker
  1. tiştek li cihekî bi cih kirin

    de
    setzen / stellen / legen / tun
    en
    to lay
    nl
    zetten / plaatsen / leggen / doen
    tr
    koymak

Mînak

  • Xal û xetên nûra zelalDanî di sendoqan li balMalê me sed qentar-i xet

Etîmolojî

Ji da- + nan (“niyan”) yan jî ji proto-hindûewropî *dʰeh₁- (“kirin, bi cih kirin, danîn, li cih anîn”), hevreha soranî دانان (danan, “danan”), sanskrîtî दधाति (dadhāti) (dedhati), ermeniya kevn դնեմ (dnem: danîn) ermeniya nû դնել (dnel: danîn), rusî деть (detʹ) (deti: danîn), yûnaniya kevn τίθημι (títhēmi) (tithêmi: danîn), cermeniya kevn *dōnan (kirin), îngilîziya kevn dōn (kirin), inglîziya nû do (kirin)...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.