Jûjî

deştik

navdêr
  1. qevd, destî, deste, destûk, tetik, gurz, çov, pêgirtek, çembil, çepil

    tr
    balçak / dibek kolu / elcik / halaç tokacı

Etîmolojî

Ji deşt + -ik.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

deştik — ferhenga kurmancî · Jûjî